Historia prasy polskiej - lata 1939-1945

 

Prasa 1939 - 1945 (konspiracyjna)

  • Skala zjawiska:
    • W zależności od kryteriów około 2000 tytułów.
  • Funkcje społeczne:
    • Zupełnie inne, niż prasa wychodząca legalnie:
      • Funkcja informacyjna.
      • Funkcja organizatorsko - propagandowa.
        • Funkcja organizatorska:
          • Prasa konspiracyjna integrowała ludzi działających w podziemiu.
          • Pojawiał się tytuł prasowy, a wokół niego powstawała organizacja konspiracyjna.
          • Kontakty między członkami takiej organizacji opierały się na siatce kolportażowej.
        • Funkcja propagandowa:
          • Gdy Niemcy zaatakowały ZSRR (połowa 1941), trzeba było zmienić charakter prasy.
          • Wtedy prasa konspiracyjna zaczęła prezentować programy polityczne (dotychczas jedynie informowała).
          • Nie było organizacji, która nie prezentowałaby swoich celów politycznych.
      • Funkcja kształtowania postaw i zachowań.
        • Wskazywała, jak społeczeństwo ma się zachować w sytuacji ekstremalnej.
        • Piętnowała zachowania niepożądane.
      • Funkcja rozrywkowa.
  • Najwięksi wydawcy prasy konspiracyjnej:
    • Struktury związane z Rządem Londyńskim:
      • Cywilna - Pion Delegatury Rządu na Kraj.
      • Wojskowa - Biuro Informacji i Propagandy Komendy Głównej A.K.
      • Wydawały łącznie 1/4 całej prasy konspiracyjnej.
        • Delegatura Rządu na Kraj:
          • Posiadała Departament Prasy i Informacji.
          • Funkcjonował od marca 1941 r.
          • Współpracował z Biurem Informacji i Propagandy K.G.A.K. i koordynował działalność.
          • Organem prasowym był tygodnik Rzeczpospolita Polska.
        • Biuro Informacji i Propagandy K.G.A.K.
          • Uformowała się ostatecznie w październiku 1940 r.
          • Posiadała dział prasy, wydający prasę dla środowisk AK.
          • Główny tytuł: Biuletyn Informacyjny (tygodnik).
          • Redaktor naczelny: Alex Kamiński.
          • Nakład 40 000 egz. - największy spośród pism konspiracyjnych.
          • Oprócz wydawania prasy, Biuro Propagandy:
            • Zbierało informacje z różnych dziedzin życia, analizowało je i przesyłało do Londynu.
            • Zorganizowało ogromny, podziemny koncern wydawniczy.
            • Organizowało akcje dywersyjne wobec Niemców i folksdojczów (akcja N).
              • Zasłużył się tam grafik Stanisław Miedza Tomaszewski.
            • W 1943 powołało Referat R:
              • Referat dywersyjny antykomunistyczny.
    • Prasa Ruchu Ludowego (sygnowane pseudonimem Roch).
      • Ok. 200 tytułów.
      • 80 % to inicjatywy lokalne.
      • Skoncentrowana na obszarach GG, na których działały Bataliony chłopskie (Lubelszczyzna i Kielecczyzna).
    • Prasa Polskiej Partii Robotniczej.
      • Ok. 140 tytułów (ale od 1942 r., kiedy powstali).
      • Starali się zmienić swój wizerunek.
    • Prasa Stronnictwa Narodowego.
      • Endecja była wtedy bardzo podzielona.
      • Najbardziej aktywna - formacja "Szaniec".
        • O rodowodzie endeckim, ale bliższa ONR.
    • Prasa Polskiej Partii Socjalistycznej.
  • Były też pisma społeczno kulturalne i literackie.
    • Literackie.
      • Tam debiutowali poeci okresu wojennego.
        • Sztuka i Naród.
          • Tadeusz Gajcy.
        • Drogi.
          • Krzysztof Kamil Baczyński.
          • Tadeusz Borowski.
    • Satyryczne.

Źródło: http://www.reporterzy.info

No votes yet

Słownik dziennikarski

środki komunikowania masowego

Instytucje i urządzenia techniczne, za pomocą których przekazuje się treści informacyjne bardzo licznym i zróżnicowanym odbiorcom. Do środków masowego przekazu zalicza się: wysokonakładową prasę, radio, telewizję, fonografię (płyty, kasety), szeroko rozpowszechnione filmy i wideokasety oraz wydawane w dużych nakładach publikacje książkowe. Środki masowego przekazu związane są z kulturą masową. Zaczęły się rozwijać w XIX w. (prasa), w XX w. rozwinął się film (lata 20.), radio (lata 30.), telewizja (lata 50.).

Termin mass media powstał w USA w latach 40., określając masowy charakter produkcji i odbioru przekazu, a także jego stereotypowość, schematyzm, łatwą dostępność połączoną ze skłonnością do uproszczeń. Środki masowego przekazu są często atakowane za obniżanie poziomu kultury, a nawet propagowanie złego smaku i trywialnych treści. Ich wpływ na wszystkie dziedziny życia (szczególnie politycznego) jest ogromny. Pełnią również pożyteczną rolę narzędzi najszerszej edukacji społecznej i kulturalnej.

W okresie PRL środki masowego przekazu, pozostające w dyspozycji państwa i partii, bywały traktowane jako narzędzia służące do polityczno-ideologicznej indoktrynacji. Obecnie istnieje w Polsce wolny rynek środków masowego przekazu, przyczyniając się do ich wielostronnego zróżnicowania.

Ostatnie zdjęcie

Jacyków

Logowanie

on-line

W tej chwili stronę przegląda 0 użytkowników i 49 gości.


dodajdo.com

RSS-y

Subskrybuj zawartość