Style w polszczyźnie są odmianami funkcjonalnymi języka ogólnego. Znaczy to tyle, że stylem nazwiemy wybór takich środków językowych, które najlepiej spełniają te funkcje, do których pełnienia dany tekst jest przeznaczony. Rzecz prosta, dany styl tworzą nie tylko środki leksykalne, lecz także składniowe (np.

"Żeby skumać klimat, najlepiej wziąć speeda. Wtedy jest cool, totalna zlewka na wszystko - jazda na maksa. Można się też pobujać furą po mieście i poobczajać foki. Jak masz kapitał, to walisz na dżamprezę do klubu albo do kogoś na hawirę. Wtedy są akcje. Dostajesz korby i jest masakra. Nie możesz jednak przegiąć, bo rano będzie dół i zwała.

Pojęcie pracy nad językiem ma dla bardzo wielu osób treść czysto negatywną: ta praca bywa zrozumiana przede wszystkim jako walka z błędami, wyplenienie chwastów z ojczystej niwy, tępienie obcych naleciałości, obrona języka przed spaczeniem jego linii rozwojowej.