Każdemu może się coś zdarzyć. A to pies załatwi się nam na dywan w salonie, a to powyzdychają nam w akwarium wszystkie rybki, a to mieszkanie nam zaleje. Ale nikt nie wpadłby na pomysł że przez niego nie ukaże się gazeta.

Większość informacji, którą przekazujemy pozostałej części społeczeństwa czerpiemy z różnych źródeł. Agencje informacyjne, rzecznicy prasowi czy nasze własne kanały informacyjne. Zanim jednak przekażemy zebrane w ten sposób informacje musimy uporządkować i ubrać w atrakcyjną, a zarazem przystępną formę.

O gadających głowach mówi się, że są zbędne. Najlepiej je odciąć, albo jeszcze lepiej - w ogóle ich nie pokazywać, bo tylko zasłaniają widok. O kim mowa?

Na telewizję mówi się, że jest kwintesencją obrazu i dźwięku. Inni mówią, że telewizja jest dziennikarstwem obrazu. Oba te stwierdzenia są jak najbardziej uzasadnione, choć pewnych rzeczy nie można opowiedzieć wyłącznie obrazem, tak jak nie można tylko samym dźwiękiem.

Dlaczego jedni dziennikarze są bardziej znani od innych? Dlaczego statuetki Grand Press i Wiktorów co roku rozdawane są w tej samej grupie osób? Czy wszystkiemu winien jest ich dziennikarski warsztat, styl... a może ich zachowanie?