Zdecydowana większość internautów przynajmniej raz słyszała słowo newsletter czy też e-biuletyn. Prenumerata newsletterów może i przywiązuje internautów do naszego serwisu, ale nie daje im komfortu odczytywania informacji publikowanych na łamach naszych serwisów w chwilę po pojawieniu się newsa w sieci.

Podobno, gdy dobry dziennikarz czegoś nie wie, natychmiast zabiera się za pisanie na ten temat książki. Dziennikarz internetowy zabiera się natomiast za napisanie na ten temat dokładnego raportu.

„Wycofać do tyłu”, „stał na bramce”, „uderzył na bramkę” i wiele innych zwrotów tak często pojawiają się w relacjach sportowych, że wchodzą w powszechne użycie. Dziś na ulicy usłyszymy „raczej na pewno” „zabezpieczać tyły” by „huknąć jak z armaty”.

Jest często zbitkiem tylko kilku – kilkunastu słów, choć stanowi sedno informacji. To zwykle jedno zdanie, choć często nie jest tak ekspresywne jak cały artykuł. Tylko informuje, nigdy nie komentuje, przez co ceni się w nim informacje… Stanowi on odpowiedz zaledwie na trzy z pięciu klasycznych pytań (PKP). To wzmianka, flash lub news – jak kto woli.

Na początku było słowo, a słowo było nieme i nie dawało pełni wyrazu. Gdy owo słowo połączyło się z innymi wyrazami, powstało zdanie. A później powstał hipertekst.

Praca w radiu zdecydowanie różni się od innych form dziennikarstwa (np. prasowego). Tu mamy tylko jedną szansę na zainteresowanie słuchacza, tylko jedną okazję na przyciągnięcie jego uwagi. Jeśli ją zmarnujemy, nasza ciężka praca pójdzie na marne, bo naszego reportażu nikt nie wysłucha.

Może to dziwne, ale w zdecydowanej większości książki kupujemy kierując się wyglądem okładki, fotografiami i układem treści. Rzadziej tytułem czy nazwiskiem autora. Dlaczego?

Image"Kiedy czytelnik styka się z tekstem po raz pierwszy, postrzega najpierw jego wygląd zewnętrzny, a potem czyta nagłówek" - pisze prof. W. Pisarek

W dziennikarstwie, nie tak jak w codziennym życiu istnieje zasada pierwszeństwa hiponizmu, przed hiperonizmami. Co to oznacza? Oznacza to, że w dziennikarstwie pierwszeństwo mają szczegóły, a nie ogólniki.

W dzisiejszych czasach gatunek ten zdaje się być coraz bardziej zapomniany. I niema się czemu dziwić, gdyż gatunek ów uważany był i tak jest do dnia dzisiejszego za idealną formę publicystyczną zdatną do krzewienia ideologii, upowszechniania treści wychowawczych i agitacji politycznej. O czym mowa? O gawędzie...

Ludzie uwielbiają artykuły poradnicze. Przejrzyj jeszcze raz prasę z ubiegłego tygodnia, aby przekonać się ile jest w nich porad i wskazówek na wszystkie tematy - od tego jak dopasować sprzęt narciarski, zapobiegać odmrożeniom po dokładny instruktaż jak nawiązać kontakt z pozaziemską cywilizacją za pomocą ogórka* i pokrywki do garnka :-)